حرف اول:
اندوهم را نيمي به زمين دادم نيمي به اسمان نيمي اب شد و نیمی آبی! تنهائيم را نيمي به اسمان دادم نيمي به زمين! نيمي ماه شد نيمي ماهي!
۱۹ آذر ۸۶ ... طبقه ی ۵ ساختمان شهدای رادیو ... دومین سالگرد یاد هستِ مرحوم منوچهر نوذری... همیشه ساعت ۲:۳۰ ٬ ۲:۳۵ میرسیدم سازمان و تا ۲ دقیقه بعد بالا بودم... ولی دیروز با اینکه همون موقع رسیدم ولی اینقدر حراست سازمان سرش شلوغ بود که ۱۰ دقیقه به ۳ به زور رسیدم بالا ... آخه حراست سازمان پر بود از دخترا و پسرایی که عاشق رادیو و استادش هستن ( منوچهر نوذری)
ساعت ۳ بود که سالن پر شد از همین عاشقا... همه داشتن تلاش میکردن که دومین یاد هست ٬ توی یاد همه بمونه ...
بعد از چند دقیقه ایرج نوذری هم به جمع عاشقا پیوست و کم کم دوستان قدیمیِ منوچهر نودری دوباره به دیدارش آمدند ... منوچهر آذری ٬ رضا عبدی ٬ شاهرخ نادری ٬ منوچهر اسمائیلی ٬ علیرضا جاوید نیا و...
برنامه با اجرای فرزاد حسنی شروع شد و با سخنرانی دوستان قدیمی..
همه وقتی روی سن میومدن از خاطراتی که با اقای خنده داشتن حرف میزدند که بعضی موقع ها باعث خنده و بعضی موقع ها باعث گریه میشد ولی هر دو خاطره بود ... خاطراتی که زنده میشد و زنده میماند ...
بعضی از قسمتهای برنامه با تیکه هایی از فیلمها و سریالهایی که استاد نوذری در آنها بازی میکردند و با اجراهای رادیویی ایشون پر شد ...
تیکه ای از برنامه صندلی داغ با اجرای استاد و پسر میهمان در آن لحظه ها بسیار دیدنی بود و خاطره انگیز...
صحبتهای همه ناب بود و شنیدنی ... با عکس بزرگی که از آقای خنده روی سن نصب شده بود همه حضورش رو حس میکردند ...
وقتی همه داشتن از کارایی که آقای خنده کرده بود میگفتن ... از خدمتهایی که کرده بود حرف میزدند داشتم با خودم فک میکردم که بعضی از آدما چقدر میتونن مفید باشن! بعضی ها اینقدرعمر مفید داشتن که حتی بیشتر از عمر خودشون بوده... داشتم فک میکردم که چقدر از آدما خنده ها و لحظه های خوبشونو مدیون منوچهر نوذری هستن ولی حتی خودشون خبر ندارن ! فک میکنم این برای آقای خنده خیلی خوشایند بوده ٬ هست و خواهد بود !
فارس نیوز
همین قدر از من بپذیرید که هر چی بگم ... بازم انگار چیزی نگفتم!
حرف آخر:
مهم نیست قشنگ باشی ٬ قشنگ اینه که مهم باشی ٬ حتی برای ۱ نفر!
